Η θανατηφόρα "πλευρίτιδα" του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Θ΄ του Μονομάχου. Μια Ιατροϊστορική Αναφορά
Γρ. Στρατάκος,¹ Φ. Βλαστός^2
1Πνευμονολόγος, Επιμελητής Β΄, Νοσοκομείο "Ευαγγελισμός"
²Πνευμονολόγος, Επιμελητής Β΄, Νοσοκομείο "Σωτηρία"

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η ασθένεια και ο θάνατος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ του Μονομάχου, τρίτου συζυγου της πορφυρογέννητης αυγούστας Ζωής. Ο Κων/νος μετά την άνοδό του στο θρόνο εμφάνισε τα συμπτώματα μιας χρόνιας αρθροπάθειας η οποία επέλαυνε σε ώσεις και κατέλειπε βαριές αναπηρίες και παραμορφώσεις των άκρων του. Μετά από 12 έτη συνεχούς επιδείνωσης της αρθρίτιδός του, παρουσίασε βαριά αναπνευστική δυσχέρεια που αποδόθηκε από τους γιατρούς του σε πλευροπνευμονική λοίμωξη και η οποία λίγες μέρες αργότερα τον οδήγησε στο θάνατο. Η νόσος του αυτοκράτορα εξετάζεται διαφοροδιαγνωστικά και συμπεραίνεται ότι μάλλον επρόκειτο για ρευματοειδή αρθρίτιδα με συστηματικές εκδηλώσεις και επινέμηση του αναπνευστικού, πιθανότατα με αμφοτερόπλευρη υπεζωκοτική συλλογή. Η συμμετοχή του αναπνευστικού και η εγκατάσταση αναπνευστικής ανεπάρκειας, ευθύνονται για το θάνατο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μονομάχου, που συνέβη το 1055, αφήνοντας το θρόνο του Βυζαντίoυ χωρίς συσιαστική διαδοχή και βάζοντας τέρμα στη λαμπρή Μακεδονική δυναστεία. Πνεύμων 2000, 13(1):84-88
Λέξεις κλειδιά: Κωνσταντίνος Θ΄ ο Μονομάχος, βυζαντινή ιατρική, ρευματοειδής αρθρίτις, πλευρίτις, πνευμοθώρακας.
Αλληλογραφία: Γρηγόριος Στρατάκος, Δικαιάρχου 145, 162 32 Βύρωνας.

Η εργασία παρελήφθη στις 22/2/2000 και εγκρίθηκε προς δημοσίευση στις 7/3/2000

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ