Επιδημιολογική διερεύνηση με μοριακές τεχνικές κλινικών στελεχών Mycobacterium tuberculosis
Γ. Βρυώνη,^1,2 Ε. Μαρίνης,¹ Π. Ματσιώτα-Bernard^1,2
1Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Μυκοβακτηριδίων, ΝΝΘΑ "Σωτηρία"
²Laboratoire de Microbiologie, Ηopital Raymond Poincarι, Paris, France

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η ανίχνευση της πηγής μόλυνσης από Mycobacterium tuberculosis αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τον έλεγχο μετάδοσης της φυματίωσης. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν να συγκριθούν δύο διαφορετικές μοριακές μέθοδοι: Οι αναλύσεις RFLP (Restriction Fragment Length Polymorphism) και RAPD (Randοm Amplified Length Polymorphic DNA) για την επιδημιολογική διερεύνηση κλινικών στελεχών Μ. tuberculosis. Υλικό αποτέλεσαν στελέχη Μ. tuberculosis απομονούμενα από το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Μυκοβακτηριδίων σε διάστημα δύο χρόνων (1997-1998). Η ανάλυση RFLP, με τη χρησιμοποίηση του μη ραδιοσημασμένου ανιχνευτή (probe) IS6110, εφαρμόστηκε σε 25 μη σχετιζόμενα μεταξύ τους, ευαίσθητα στα διάφορα αντιφυματικά, κλινικά στελέχη Μ. tuberculosis, καθώς και σε στελέχη απομονούμενα από οικογένειες ασθενών. Με την ανάλυση RAPD μελετήθηκαν 17 ανθεκτικά στη ριφαμπικίνη και 43 ανθεκτικά στην ισονιαζίδη, άσχετα μεταξύ τους, στελέχη Μ. tuberculosis, καθώς και στελέχη από επιδημίες εντός οικογενειών. Για την RAPD χρησιμοποιήθηκε α) συνδυασμός τριών εκκινητών (primers): Α1245 με νουκλεοτιδική αλληλουχία 5'GCCGCCGAAACGATCTAC-3', B1245 (5'-AGGTGGCGTCGAGGAAGAC-3'), και Leg2 (5'-CTGGCTTCTTCCAGCTTCA-3') και β) ένας μόνο primer: IRIS (5'GAGTCTcrGGAC(Α+Τ)(C+Τ)(A+G)CCGGGGCGGTTCA-3'). Και οι δύο μέθοδοι τυποποίησαν με επιτυχία σχετιζόμενα και μη στελέχη Μ. tuberculosis. Σε σχέση με την RFLP, η RAPD ήταν πιο εύκολη και οικονομική στην εφαρμογή της, ειδικά με την χρησιμοποίηση του primer IRIS, που φάνηκε να έχει τη μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα. Πνεύμων 2000, 13(2):102-107
Λέξεις κλειδιά: Επιδημιολογία, Μ. tuberculosis, RAPD μέθοδος, RFLP μέθοδος.

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ