Χημειοπροφύλαξη στον καρκίνο του πνεύμονα
Γ. Κωταντούλα, R.C. Winterhalder
¹10η Πνευμονολογική Kλινική Νοσοκομείου Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών
²Κλινική Εντατικής Θεραπείας και Πνευμονολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί τη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο στις αναπτυγμένες χώρες. Περισσότερο από τα δύο τρίτα των ασθενών εμφανίζονται τη στιγμή της διάγνωσης σε προχωρημένα στάδια ΙΙΙβ και ΙV τα οποία θεωρούνται πρακτικώς μη ιάσιμα. Το ποσοστό της 5ετούς επιβίωσης μετά τη διάγνωση της νόσου είναι λιγότερο από 15%. Το υψηλό ποσοστό θνητότητας έχει επιβάλλει τη διαφορετική προσέγγιση για τον έλεγχο αυτής της νόσου όπως η χημειοπροφύλαξη και η έγκαιρη διάγνωση. Η χημειοπροφύλαξη, η οποία ορίζεται ως η χρήση ουσιών που αναστέλλουν ή αποτρέπουν την καρκινογένεση, στοχεύει σε θεραπευτική παρεμβολή σε πρώιμα στάδια της καρκινογένεσης πριν την εμφάνιση διηθητικού καρκίνου. Τα ρετινοειδή έχουν μελετηθεί προς αυτή την κατεύθυνση στο παρελθόν και αποτελούν δυνητικούς παράγοντες προφύλαξης, ενώ σήμερα δοκιμάζονται μοριακοί φαρμακευτικοί στόχοι όπως αναστολείς των υποδοχέων EGFR και COX. Η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα, όπως έχουν δείξει πολλές μελέτες, συμβάλλει στην καλύτερη έκβαση του καρκίνου του πνεύμονα. Η ανέυρεση ενδιάμεσων βιοδεικτών καρκινογένεσης, η χρήση της φθοριοβρογχοσκόπησης με laser, η κυτταρολογική εξέταση πτυέλων και η χρήση χαμηλής δόσης ελικοειδούς αξονικής τομογραφίας έχουν αυξήσει τη διαγνωστική ευαισθησία. Ο ακριβής προσδιορισμός των ομάδων υψηλού κινδύνου είναι καθοριστικής σημασίας για την εφαρμογή χημειoπροφυλακτικών κλινικών μελετών και για εφαρμογή προληπτικών ελέγχων-screening test για καρκίνο του πνεύμονα. Πνεύμων 2003, 16(2):189-198.
Λέξεις κλειδιά: Χημειοπροφύλαξη, καρκίνος πνεύμονα, βιολογικοί δείκτες, δυσπλασία, φαρμακευτικοί στόχοι, ομάδα κινδύνου.
Αλληλογραφία: Γ. Κωταντούλα, 10η Πνευμονολογική Κλινική Νοσοκομείου Θώρακος "Η Σωτηρία", Μεσογείων 152, Αθήνα 115 27.

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ