 | Βιβλιογραφία (με σχόλια) Συμβουλευτικής-Διασυνδετικής Ψυχιατρικής
Από το Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης |
Αρκετή συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια για την αναγνώριση της Συμβουλευτικής-Διασυνδετικής Ψυχιατρικής ως μιας ξεχωριστής υπο-ειδικότητας της Ψυχιατρικής. Στα πλαίσια αυτά θεωρείται πλέον επιβεβλημένο στα εκπαιδευτικά προγράμματα της Γενικής Ψχιατρικής να υπάρχει μια δομημένη εκπαίδευση πάνω σε θέματα που αφορούν την εξάσκηση της Ψυχιατρικής στο Γενικό Νοσοκομείο. Ήδη στις Η.Π.Α. τα περισσότερα προγράμματα έχουν ενσωματώσει στο βασικό πρόγραμμα εκπαίδευσης των ειδικευομένων τους και μια εξάσκηση στο ειδικό αυτό γνωστικό πεδίο, που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού κατά κάποιο τρόπο επαναφέρει την Ψυχιατρική στην ιατρική της βάση.
Δεδομένου ότι δεν υπάρχει ακόμη συναίνεση για το ποιά πρέπει να θεωρείται απαραίτητη ύλη στην εκπαίδευση αυτού του ιδιαίτερα απαιτητικού πεδίου, παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον οι βιβλιογραφικοί οδηγοί που προτείνονται από μεγάλα κέντρα και ιατρικές σχολές σχετικά με το αντικείμενο αυτό. Ένας τέτοιος οδηγός είναι και αυτός που ακολουθεί παρακάτω από το Massachusetts General Hospital, που έχει ένα από τα καλύτερα τμήματα συμβουλευτικής ψυχιατρικής σε όλο τον κόσμο.
Ο οδηγός αυτός αποτελείται από 129 άρθρα και δημοσιεύτηκε μαζί με τα σχόλια στο περιοδικό :
Psychosomatics 1995;36:217-235
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ (Σ.Ψ.)
Α. Εισαγωγή στη Σ.Ψ.
1. Garrick TR, Stotland NL : How to write a psychiatric consultation. Am J Psychiatry 1982 ; 139:849-855
Οι συγγραφείς περιγράφουν τα συστατικά στοιχεία από τα οποία αποτελείται μια εκτίμηση στη Σ.Ψ.
2. Goldman L, Lee T, Rudd P : Ten commandments for effective consultations. Arch Intern Med 1983 ; 143:1753-1755.
Δέκα σημαντικές αρχές για αποτελεσματική συμβουλευτική γνωμάτευση παρουσιάζονται από τους συγγραφείς με έξυπνο τρόπο.
3. Karasu TB, Plutchik R, Conte H et al : What do physicians want from a psychiatric consultation service? Compr Psychiatry 1977 ; 18:73-81
Οι συγγραφείς παρουσιάζουν τα αποτελέσματα μιας προοπτικής μελέτης 250 γιατρών που εργάζονται σε γενικό νοσοκομείο, και αποσαφηνίζουν τις πτυχές εκείνες της Σ.Ψ. που βρέθηκαν να είναι πιο χρήσιμες στις διάφορες ειδικότητες και στο διαφορετικό επίπεδο ευθύνης και εκπαίδευσης των γιατρών.
4. Karasu TB : Utilization of a psychiatric consultation service. Psychosomatics 1978 ; 19:467-473
Παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιάς έρευνας σχετικά με την χρησιμοποίηση μιας συμβουλευτικής υπηρεσίας από τις διάφορες ειδικότητες , με την έμφαση να δίνεται στις πτυχές εκείνες της Σ.Ψ. που φάνηκαν πιο χρήσιμες στους γιατρούς που παρέπεμψαν τους ασθενείς τους.
Β. Ντελίριουμ (Delirium) και Διέγερση (Agitation)5. Murray GB : Limbic Music.Psychosomatics 1992;33:16-23
Οι συγγραφείς χρησιμοποιούν μεταφορικά την φράση "μουσική του μεταιχμιακού" και επισημαίνουν ότι η ικανότητα να "ακούει" κανείς αυτή τη μουσική είναι μια τέχνη που δεν γίνεται εύκολα κατανοητή από εκείνους που είναι ακόμη άπειροι στη Σ.Ψ. Η σχέση ψυχής-σώματος και το Μεταιχμιακό σύστημα απεικονίζονται με έντεχνο τρόπο μέσα από περιγραφές περιπτώσεων και νευροανατομικά διαγράμματα.
6. Tesar GE, Stern TA : Evaluation and treatment of agitation in the intensive care unit. Journal of Intensive Care Medicine 1986; 1:137-148.
Το άρθρο αυτό προσφέρει μια βήμα προς βήμα ανασκόπηση της διάγνωσης και της θεραπείας της ψυχοκινητικής διέγερσης. Οι συγγραφείς περιγράφουν τους διάφορους παράγοντες που συμμετέχουν στην ανάπτυξη της ψυχοκινητικής διέγερσης σε αρρώστους που νοσηλεύονται στη Μ.Ε.Θ. και παρέχουν πρακτικές συστάσεις για τη θεραπεία ανάλογα με την αιτιολογία που αποκαλύπτεται ή πιθανολογείται.
7. Tesar GE, Stern TA : Rapid tranquilization of the agitated intensive care patient. Journal of Intensive Care Medicine 1988; 3:195-201.
Μια εξαίρετη ανασκόπηση των φαρμακολογικών παραγόντων που διατίθενται για την θεραπεία της ψυχοκινητικής διέγερσης σε ασθενείς με παθολογικές παθήσεις, με μια ιδιαίτερη έμφαση σε νοσηλευομένους στη Μ.Ε.Θ. ασθενείς με σοβαρή διέγερση. Παρέχονται λεπτομερείς συστάσεις όσον αφορά τα φάρμακα, τη δόση, τη διάρκεια δράσης και τις πιθανές παρενέργειες. Επίσης, παρουσιάζεται πρωτόκολο για την χρήση ενδοφλέβιας Αλοπεριδόλης.
8. Stern TA : Continuous infusion of physostigmine in anticholinergic delirium : case report. J Clin Psychiatry 1983;44:463-464.
Αν και η συνεχής στάγδην έγχυση ενδοφλέβιας φυσοστιγμίνης δεν υποστηρίζεται ως θεραπεία ρουτίνας του αντιχολινεργικού ντελίριουμ, σε αυτό το άρθρο παρουσιάζεται η χρήση φυσοστιγμίνης (77 mg συνολικά σε διάστημα 52 ωρών) χωρίς την εμφάνιση ανεπιθύμητων απρενεργειών, για τη θεραπεία μιας εικοσάχρονης γυναίκας με σοβαρής μορφής αντιχολινεργικό ντελίριουμ.
9. Sanders KM, Stern TA, O'Gara PT, et al : Delirium during intra-aortic balloon pump therapy : incidence and management.
Psychosomatics 1992;33:35-44
Οι συγγραφείς παρουσιάζουν σ'αυτή την αναδρομική ανασκόπηση 198 ασθενείς στους οποίους τοποθετήθηκε ενδαορτική αντλία. Ντελίριουμ εμφάνισε το 34% αυτών. Συζητούν τις πιθανές αιτίες και περιγράφουν ψυχοφαρμακολογικές στρατηγικές για την θεραπεία του ντελίριουμ.
10. Sanders KM, Minnema AM, Murray GB : Low incidence of extrapyramidal symptoms in treatment of delirium with intravenous haloperidol and lorazepam in the Intensive care unit. Journal of Intensive Care Medicine 1989; 4:201-204.
Οι συγγραφείς παρουσιάζουν μια αναδρομική ανασκόπηση 11 ασθενών της Μ.Ε.Θ. οι οποίοι εμφάνισαν ντελίριουμ και θεραπεύτηκαν με αλοπεριδόλη iv (με δοσολογικό εύρος από 25,5 - 1929 mg/24h ) ή λοραζεπάμη iv (με δοσολογικό εύρος από 19,5 - 2274 mg/24h) . Μόνο ένας ασθενής ανέπτυξε εξωπυραμιδικού τύπου δυσκαμψία, που λύθηκε μετά τη διακοπή του νευροληπτικού.
11. Tesar GE, Murray GB, Cassem NH : Use of high-dose intravenous haloperidol in the treatment of agitated cardiac patients. J Clin Psychopharmacol 1985; 5:344-347.
Περιγράφεται μια σειρά 4 ασθενών που ανέπτυξαν σοβαρό ντελίριουμ. Σε κάθε περίπτωση περιγράφονται οι κλινικές ενδείξεις για την χρήση υψηλής δόσης ενδοφλέβιας αλοπεριδόλης(>100mg/24h).
12. Sanders KM, Murray GM, Cassem NH : High-dose intravenous haloperidol for agitated delirium in a cardiac patient on intra-aortic balloon pump.
J Clin Psychopharmcol 1991;11:146-147
Περιγράφεται η περίπτωση ενός ασθενούς 56 ετών στον οποίο είχε τοποθετηθεί ενδαορτική αντλία και ο οποίος ανέπτυξε σοβαρή ψυχοκινητική διέγερση, που θεραπεύτηκε επιτυχώς με την χρήση ενδοφλέβιας αλοπεριδόλης, συνολικά 1200mg σε διάστημα 24 ωρών, χωρίς ανεπιθύμητες παρενέργειες. Τα διαστήματα QT στο ΗΚΓ αυξήθηκαν από 400msec se 584msec αλλά η αύξηση αυτή δεν συσχετίσθηκε με την δόση της αλοπεριδόλης.
Γ. Σωματόμορφες Διαταραχές13. Barsky AJ : Hidden reasons some patients visit doctors. Ann Intern Med 1981;94 (part 1):492-498
Μια συζήτηση της παρατήρησης ότι μερικοί ασθενείς αναζητούν διάγνωση και θεραπεία για μη οργανικά προβλήματα. Ο συγγραφέας προτείνει ότι οι γιατροί πρέπει να υποψιάζονται απώτερα κίνητρα όταν προκύπτει μια από τις τέσσερις επόμενες κλινικές καταστάσεις : α) ο ασθενής υποφέρει αδικαιολόγητα πολύ από το πρόβλημά του β) ο ασθενής δεν δείχνει ενδιαφέρον για την επίτευξη τελικής διάγνωσης γ) ο ασθενής δεν μένει ικανοποιημένος από την ιατρική φροντίδα και δ) ο ασθενής επισκέπτεται με δικιά του πρωτοβουλία τον γιατρό για επανεκτίμηση χωρίς να έχει αλλάξει καθόλου η κλινική εικόνα.Στο άρθρο χρησιμοποιούνται πρακτικά κλινικά προβλήματα για την ανάδειξη τεχνικών που μπορεί να βοηθήσουν στην αποκάλυψη των υποκείμενων αιτιών
14. Barsky AJ : Patients who amplify bodily sensations. Ann Intern Med 1979;91:63-70
Ένα κλασικό άρθρο που συζητάει τους λόγους από ψυχολογικής, κοινωνικής και πολιτιστικής σκοπιάς, για τους οποίους οι ασθενείς ενισχύουν τα συμπτώματά τους, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους η ιατρική φροντίδα επηρεάζει αυτούς τους ασθενείς
15. Barsky AJ, Klerman GL : Overview : hypochondriasis, bodily complaints, and somatic styles. Am J Psychiatry 1983; 140:273-283
Ακαδημαϊκή πραγματεία που προτείνει τέσσερις όψεις της υποχονδρίασης που μπορεί να βοηθήσουν στην κατανόηση, εκτίμηση και θεραπεία της : την φαινομενολογική, την ψυχοδυναμική, την γνωσιακή και την διαπροσωπική.
16. Barsky AJ : Somatoform Disorders, in the Manual of Clinical Problems in Psychiatry, edited by Hyman SE, Jenike MA. Boston, MA, Little Brown, 1990, pp 177-189.
Περιληπτική αναφορά στην επιδημιολογία, κλινικές εκδηλώσεις, διαφορική διάγνωση, και θεραπεία των σωματόμορφων διαταραχών. Ο συγγραφέας περικλείει και έναν χρήσιμο, συνοπτικό βιβλιογραφικό κατάλογο των σημαντικότερων πηγών στο πεδίο αυτό.
17. Kellner R : Somatization : Theories and Research. J Nerv Ment Dis 1990;178:150-160
Η ανασκόπηση αυτή περιγράφει τις κυριότερες θεωρίες και εμπειρικές έρευνες που δείχνουν ότι η σωματοποίηση είναι πολυπαραγοντικό και περίπλοκο φαινόμενο και δεν μπορεί να εξηγηθεί ικανοποιητικά από μία μόνο θεωρία. Ο συγγραφέας περιγράφει τον επιπολασμό, την διάρκεια, την θεραπεία και την πρόγνωση των διαφόρων σωματόμορφων διαταραχών.
Δ. Ο Αυτοκτονικός Ασθενής18. Shuster JL, Stern TA : Suicide, in Intensive Care Medicine, 2nd Edition, edited by Rippe JM, Irwin RS, Alpert JS, et al. Boston, MA, Little Brown, 1991, pp 1902-1906.
Μια πλήρης και συνοπτική πραγματεία πάνω στην αυτοκτονία, που καλύπτει τα ουσιαστικότερα σημεία της εκτίμησης της αυτοκτονίας και τα συνοψίζει σε ένα χρήσιμο πίνακα. Παράγοντες κινδύνου, θεραπευτικές επιλογές, και συχνά προβλήματα της κλινικής εκτίμησης περιγράφονται λεπτομερειακά.
19. Stern TA, Mulley AG, Thibault GE : Life-threatening overdose : precipitants and prognosis. JAMA 1984;251:1983-1985
Μια αναδρομική ανασκόπηση όλων των εισαγωγών στη Μ.Ε.Θ. για εκούσια υπερβολική λήψη φαρμάκων με σκοπό την αυτοκτονία για διάστημα 4 ετών.Περιλαμβάνει και μελέτη παρακολούθησης των ασθενών που επέζησαν μέσα στο νοσοκομείο.
20. Stern TA, Gross PL, Pollack MH, et al : Drug overdoses seen in the emergency department : assessment, disposition and follow-up. Annals of Clinical Psychiatry 1991;3:223-231
Οι συγγραφείς ανασκοπούν 177 περιπτώσεις φαρμακευτικών απόπειρων αυτοκτονίας, που παρουσιάστηκαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Αιτίες εισαγωγής, κλινική εικόνα, προδιάθεση και παρακολούθηση 6 εβδομάδων συζητιούνται.
21. Mahoney JD, Gross PL, Stern TA, et al : Quantitative serum toxic screening in the management of suspected drug overdose. Am J Emerg Med 1990;8:16-22
Αναδρομική μελέτη 176 περιπτώσεων φαρμακευτικής απόπειρας που παρουσιάστηκαν σε τμήμα επειγόντων. Σύμφωνα με το άρθρο ο αρχικός ποσοτικός προσδιορισμός των πιθανών τοξικών παραγόντων δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία για την αρχική διάγνωση και θεραπεία των ασθενών αυτών. Μεγαλύτερη σημασία για την διάγνωση και θεραπεία είχαν τα κλινικά ευρήματα κατά την εισαγωγή των ασθενών.
22. Lipson RE, Stern TA : Management of monoamine oxidase inhibitor-treated patients in the emergency and critical care setting. Journal of Intensive Care Medicine 1991;6:117-125
Συνοπτική ανασκόπηση της φαρμακολογίας και των ανεπιθύμητων ενεργειών των ΜΑΟ - Ι , ιδιαίτερα σε σχέση με τις αλληλεπιδράσεις τους με τις διάφορες τροφές και άλλα φάρμακα. Το άρθρο επικεντρώνεται στην θεραπεία των ασθενών με υπερβολική λήψη ΜΑΟ - Ι που παρουσιάζουν απροσδόκητες παθολογικές και χειρουργικές επιπλοκές.
23. Stern TA, O'Gara PT, Mulley AG, et al : Complications after overdose with tricyclic antidepressants. Crit Care Med 1985;13:672-674
Ανασκόπηση 72 περιπτώσεων υπερβολικής λήψης τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών (ΤΚΑ) που εισήχθησαν σε Μ.Ε.Θ. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι ασθενείς με φυσιολογικό Η.Κ.Γ. οι οποίοι δεν έχουν ανάγκη μηχανικής υποστήριξης κατά την αρχική εκτίμηση στο τμήμα επειγόντων μπορεί να μην χρειάζονται εντατική παρακολούθηση στη Μ.Ε.Θ. Η μελέτη υποστηρίζει την πεποίθηση ότι οι όψιμες καρδιακές επιπλοκές από υπερβολική λήψη ΤΚΑ είναι σπάνιες.
Ε. Διαταραχές Άγχους σε Παθολογικά και Χειρουργικά Τμήματα24. Wise MG, Ttaylor SE : Anxiety and mood disorders in medically ill patients. J Clin Psychiatry 1990;51:27-32
Μιά περιεκτική συζήτηση και λεπτομερείς πίνακες των παθολογικών καταστάσεων που συνοδεύονται από αγχώδεις διαταραχές, των κοινών συμπτωμάτων του άγχους, και των ορθολογιστικών φαρμακολογικών στρατηγικών για την θεραπεία τού άγχους σε ασθενείς με άλλα παθολογικά προβλήματα.
25. Stern TA, Tesar GE : Anxiety and the cardiovascular system. Mt Sinai J Med 1988; 55: 230-239
Από τους συγγραφείς γίνεται μια ξεκάθαρη παρουσίαση των ψυχιατρικών διαταραχών που συνδέονται με καρδιαγγειακά συμπτώματα καθώς και μια περιεκτική σύνοψη των καρδιολογικών νοσολογικών οντοτήτων που συνδέονται με αγχώδεις εκδηλώσεις.
26. Pollack MH, Stern TA : Recognition and treatment of anxiety in the ICU patient, in Intensive Care Medicine, 2nd edition, edited by Rippe JM, Irwin RS, Alpert JS, et al. Boston, MA, Little Brown, 1991, pp 1875 - 1887.
Μιά εκτεταμένη ανασκόπηση της κλινικής εικόνας, της αξιολόγησης και της θεραπείας του ασθενή της Μ.Ε.Θ. με αγχώδη συμπτωματολογία, με πίνακες των κύριων συμπτωμάτων, αιτιολογικών παραγόντων, διαγνωστικών κριτηρίων και των διαθέσιμων φαρμάκων.
Στείλτε μας τα σχόλιά σας: PsychoMednet Hellas
Τελευταία ενημέρωση: 16 Σεπτεμβρίου 1996
