Τελ. ενημέρωση:

   05-Jul-2026
 

Αρχ Ελλ Ιατρ, 43(5), Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2026, 651-659

ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Ο ρόλος της ανθεκτικότητας στη μείωση της ψυχολογικής χειραγώγησης
και της σιωπηρής αποχώρησης και στην ενίσχυση της εργασιακής δέσμευσης: Μια συγχρονική μελέτη στην Ελλάδα

Ο. Κωνσταντακοπούλου,1 Γ.Μ. Κυριακάτης,1 Α. Κατσιρούμπα,1 Ι. Μωύσογλου,2 Π. Μαγγούλια,1 Ο. Γαλάνη,3 Μ. Τσιάχρη,1 Π. Γαλάνης1
1Τμήμα Νοσηλευτικής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα,
2Τμήμα Νοσηλευτικής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Λάρισα,
3Τμήμα Νοσηλευτικής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Αθήνα, Αττική

ΣΚΟΠΟΣ Η διερεύνηση του ρόλου της ανθεκτικότητας στη μείωση των επιπτώσεων της ψυχολογικής χειραγώγησης και της σιωπηρής αποχώρησης στον χώρο εργασίας, καθώς και η ταυτόχρονη εξέταση της δυνατότητάς της να ενισχύει την εργασιακή δέσμευση.

ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ Διενεργήσαμε μια συγχρονική μελέτη στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2025 με τη χρήση διαδικτυακού ερωτηματολογίου, το οποίο διανεμήθηκε μέσω κοινωνικών και επαγγελματικών δικτύων. Χρησιμοποιήθηκε ένα δείγμα ευκολίας εργαζομένων που πληρούσαν τα κριτήρια συμμετοχής, τα οποία περιλάμβαναν θέση υφισταμένου με τουλάχιστον ένα έτος επαγγελματικής εμπειρίας και εθελοντική συμμετοχή. Η ανθεκτικότητα αξιολογήθηκε με τη χρήση της Brief Resilience Scale (BRS). Η ψυχολογική χειραγώγηση στον χώρο εργασίας, η σιωπηρή αποχώρηση και η εργασιακή δέσμευση αξιολογήθηκαν με τις κλίμακες Galighting at Work Scale (GWS), Quiet Quitting Scale (QQS) και Utrecht Work Engagement Scale-3 (UWES-3), αντίστοιχα. Οι συσχετίσεις εξετάστηκαν με μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης, κατόπιν προσαρμογής για το φύλο, το μορφωτικό επίπεδο και την εργασιακή εμπειρία.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Συνολικά, 291 εργαζόμενοι συμμετείχαν στη μελέτη, από τους οποίους η πλειοψηφία ήταν γυναίκες (77%), με μέση ηλικία τα 42,15 έτη (τυπική απόκλιση [ΤΑ]=10,28) και μέση εργασιακή εμπειρία 16,69 έτη (ΤΑ=9,48). Η ανθεκτικότητα σχετιζόταν αρνητικά με την ψυχολογική χειραγώγηση στον χώρο εργασίας, όπως καταγράφηκε στη συνολική βαθμολογία της GWS (b=-0,354, 95% διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ]=-0,501 έως -0,206, p<0,001), στην απώλεια εμπιστοσύνης στον εαυτό του (b=-0,410, 95% ΔΕ=-0,558 έως -0,263, p<0,001) και στην κατάχρηση εξουσίας (b=-0,306, 95% ΔΕ=-0,468 έως -0,145, p<0,001). Η σχέση μεταξύ ανθεκτικότητας και σιωπηρής αποχώρησης ήταν επίσης αρνητική (b=-0,345, 95% ΔΕ=-0,458 έως -0,232, p<0,001), καθώς και η συσχέτιση με τις υποκλίμακες της αποστασιοποίησης (b=-0,284, 95% ΔΕ=-0,411 έως -0,157, p<0,001), της έλλειψης πρωτοβουλίας (b=-0,365, 95% ΔΕ=-0,501 έως -0,228, p<0,001) και της έλλειψης κινήτρου (b=-0,438, 95% ΔΕ=-0,585 έως -0,291, p<0,001). Αντίθετα, η δέσμευση στην εργασία βρέθηκε να σχετίζεται θετικά με την ανθεκτικότητα (b=0,650, 95% ΔΕ=0,422 έως 0,879, p<0,001).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ανθεκτικότητα προστατεύει τους εργαζόμενους από την ψυχολογική χειραγώγηση και τη σιωπηρή αποχώρηση στον χώρο εργασίας και ενισχύει τη δέσμευσή τους στην εργασία. Η ενίσχυση της ανθεκτικότητας στον εργασιακό χώρο ενδέχεται να συμβάλλει ουσιαστικά στην προστασία της ευημερίας των εργαζομένων και στη βελτίωση της απόδοσης του εργατικού δυναμικού.

Λέξεις ευρετηρίου: Ανθεκτικότητα, Ελλάδα, Εργασιακή δέσμευση, Σιωπηρή αποχώρηση, Ψυχολογική χειραγώγηση.


© Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής