Τελ. ενημέρωση:

   11-Nov-2026
 

Αρχ Ελλ Ιατρ, 44(1), Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2027, 133-140

ΕΙΔΙΚΟ ΑΡΘΡΟ

Τεχνητό αίμα
Νέα δεδομένα, προκλήσεις και προβληματισμοί

Δ. Δημητριάδη
Τμήμα Αιμοδοσίας, Νοσοκομειακή Μονάδα «Αμαλία Φλέμιγκ», Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Σισμανόγλειο-Αμαλία Φλέμιγκ», Αθήνα

Το αίμα είναι το υγρό της ζωής. Παγκοσμίως, η ζήτηση αίματος είναι όλο και μεγαλύτερη, καθώς το προσδόκιμο ζωής του πληθυσμού συνεχώς αυξάνεται, τα τροχαία είναι περισσότερα χρόνο με το χρόνο, αλλά και η εξέλιξη της Ιατρικής με την εφαρμογή ολοένα και περισσότερων σύγχρονων χειρουργικών επεμβάσεων δημιουργεί διαρκώς νέες ανάγκες. Περαιτέρω, η παγκόσμια πανδημία από τον κορωνοϊό (COVID-19), καθώς και οι πρόσφατοι πόλεμοι, απέδειξαν πόσο ευάλωτα καθίστανται παγκοσμίως τα συστήματα υγείας και πόσο δύσκολη είναι η διασφάλιση της επάρκειας του αίματος. Στον αντίποδα όλων αυτών των αναγκών, η μόνη πηγή αίματος είναι ο άνθρωπος. Καθίσταται, λοιπόν, επιτακτική η ανάγκη για την ανάπτυξη εναλλακτικών παραγόντων που να μπορούν να αντικαταστήσουν το αίμα με τρόπο αξιόπιστο και ασφαλή. Τη δεκαετία του 1980 έκαναν την εμφάνισή τους οι τεχνητοί φορείς οξυγόνου (artificial oxygen carriers, AOCs). Οι AOCs διακρίνονται σε φορείς οξυγόνου με βάση τους υπερφθοράνθρακες (perfluorocarbons, PFCs) και με βάση την αιμοσφαιρίνη (hemoglobin based oxygen carriers, HBOC). Ωστόσο, αν και έχουν γίνει πολλές προσπάθειες από τότε και πολλά προϊόντα έχουν φθάσει σε κλινικές δοκιμές φάσης 3, προς το παρόν δεν υπάρχει κάποιο προϊόν εγκεκριμένο από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (FDA).

Λέξεις ευρετηρίου: PFC, Τεχνητό αίμα, Τεχνητοί φορείς οξυγόνου (AOCs), HBOC.


© Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής